مهربانی ثمر دهد ای دوست

مهربانی ثمر دهد ای دوست
حال خود مستمر دهد ای دوست
صبر باید بهار نزدیک است
خنده ی شاخسار نزدیک است
گم شود این شب خمارآلود
میشود راه رهزنان مسدود
بانگ آواز و ساز می آید
عشق افسانه ساز می آید
پر کشد قمری ای که در چاهست
قاصد یوسف است که در راهست
درد دل را بگو نکن تردید
عالم از این چنین فراوان دید
خوش به آنی که عشق می ورزد
هرچه بخشد به عشق می ارزد .

نسخه های مریض سرطانی

نسخه های مریض سرطانی
به مریض دگر شفا ندهد
آنکه عمری از این و آن میخورد
به کس دیگری غذا ندهد
نوکر خانه های اربابی
جز سخن چینیش به ما ندهد
گارسون کافه های تو راهی
غیر بنجل به خورد ما ندهد
آنکه گفت از بدی انسان ها
جز جهتّم به او خدا ندهد
بر طمعکار بی وفا هرگز
این فلک جز بدی سزا ندهد
دزد و رهزن قبول باید کرد
امنیّت را به شهرها ندهد
فطریه خور عزیز من جانا
حال خوبی به ما روا ندهد
اتّفاقی نخواهد افتاد هیچ
تا قضا و قدر رضا ندهد .

همه ی سعی فراموشی تو بیهوده

همه ی سعی فراموشی تو بیهوده
لحظه ای نیستم از یاد تو من آسوده
طالب مهر تو بودم و نمیدانستم ،
اوّل خانه خرابی و غم دل بوده .

یک نفر از ما نباشد جاودان

یکنفر از ما نباشد جاودان
مال انسان را برایش جان ندان
رفتنی هستیم ، کوچک تا بزرگ
پس چه خوبست شاد بودن در زمان

عاقل آماده برای مرگ خود
میدهد از جان بهای مرگ خود
بوده با خود در حیاط خلوتش
در خیال پست و بالای جهان

تجربه همراه خود درس آورد
دلسپردن با خودش ترس آورد
دل نبند و وارهان خود را ز خود
چون امانت بودن خود را بدان

میگذاری میروی ، من هم چو تو
یک کفن را می بری ، منهم چو تو
پس چرا یک عمر در هول و ولا ؟
می رسد پایان زمان عمرمان

بهتر است تا بوده باهم مهربان
مهربانی کرده با پیر و جوان
آنچه میماند ز ما یک خاطر است
زشت و زیبا حاصل اعمالمان

دل نبندد عاقلی بر مال خود
میبرد لذّت فقط از حال خود
ثروتی جدّی تنی سالم و شاد
تندرستی ثروت و گنجی کلان .

دزدی از میهن ما از کرونا کمتر نیست

دزدی از میهن ما از کرونا کمتر نیست.
پس چرا هیچکس آنجا و در آن سنگر نیست
همه باهم شده جنگیده اگر با دزدی
مثل ویروس فراری شده او دیگر نیست .